Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γιώργος Ιωσηφίδης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γιώργος Ιωσηφίδης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2014

Το διαδίκτυο των πάντων



Το νέο ρεύμα και η νέα γενιά ανήκουν στο διαδίκτυο. Δεν υπάρχει πλέον παιδί άνω των 8 ετών που να μην διαθέτει είτε υπολογιστή είτε έξυπνο κινητό ή ταμπλέτα. Είναι αυτό που θα ήθελε πάντα ο καθένας. Πρόσβαση σε δισεκατομμύρια ιστοσελίδες και σε πληροφορίες που ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο προσιτές. Από εγκυκλοπαιδικές μέχρι ένα κάρο σκουπίδια με τα οποία γεμίζεις τον εγκέφαλο σου.
Όλοι παρατηρούν ότι πλέον τα παιδιά είναι πιο έξυπνα από άλλες εποχές και επίσης ετοιμόλογα και με περισσότερες γνώσεις από ότι θα περίμενε κανείς. Αναφερόμαστε κάπου τυχαία, το παιδί απαντάει εκπλήσσοντας μας και εμείς το επιβραβεύουμε . Επιβραβεύουμε την ικανότητα του να παίρνει μασημένη τροφή και να την αναμασάει.
Η γνώση προέρχεται μετά από προσωπική μελέτη και βιώνοντας καταστάσεις. Παίρνοντας δηλαδή μια πληροφορία ή ένα σύνολο πληροφοριών τις οποίες επεξεργάζεται ο εγκέφαλος φτάνοντας σε ένα τελικό συμπέρασμα.

Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου 2014

Τα ‘’καλά’’ παιδιά της Εκκλησίας και τα ‘’δήθεν εκτός της Εκκλησίας’’


Υπάρχουν πολύ καλά παιδιά τα οποία Εκκλησιάζονται, κοινωνάνε και όλα τα σχετικά κι όμως, στις παρέες τους κατακρίνουν, λογομαχούν συχνά, συκοφαντούν, μιλάνε για όλους και για όλα χωρίς να μείνει τίποτα ασχολίαστο και λόγω της όντως Εκκλησιαστικής ζωής που ζούνε, αισθάνονται και καλά ψυχολογικά.  Εντάξει σου λέει ο άλλος άνθρωπος είμαι, έχω πάθη κι εγώ. Φυσικά το ότι κάνουν Εκκλησιαστική ζωή δεν σημαίνει ότι είναι Άγιοι, ωστόσο θα περιμέναμε καλύτερη συμπεριφορά, ίσως περισσότερο Χριστιανική.

Υπάρχουν κάτι παιδιά από την άλλη, τα οποία δεν έχουν και τόσο καλή σχέση με την Εκκλησία, εννοώ πως δεν συμμετέχουν συχνά στην Θεία Λειτουργία αλλά ούτε και εξομολογούνται. Είναι τα παιδιά τα οποία θα τα δεις έξω με μηχανάκια, αυτά που βγαίνουν έξω το βράδυ και ξενυχτάνε, αυτά τα οποία περνάν απαρατήρητα, αυτά που γενικά λέμε ότι είναι άσωτα παιδιά. Δεν μιλάνε πολύ συχνά, ούτε κατακρίνουν επίσης. Δεν συκοφαντούν και δύσκολα θα κακολογήσουν άνθρωπο. Ενδιαφέρονται για τον συνάνθρωπο και μάλλον λόγω του ότι δεν εξομολογούνται, αισθάνονται την αμαρτία επάνω τους βαρύτερη.

Σάββατο 3 Μαΐου 2014

Συλλογή εφαρμογών για συσκευές Android


1. Ορθόδοξος Συναξαριστής / Εορτολόγιο

https://play.google.com/store/apps/details?id=eir.synaxarion.gr
______________________________________________________________________
2. Βίοι Αγίων

https://play.google.com/store/apps/details?id=appinventor.ai_k_skamagas.Agion_Bios
______________________________________________________________________
3. Παλαιά και Καινή Διαθήκη

https://play.google.com/store/apps/details?id=gr.hatzigeorgiu.bible
______________________________________________________________________
4. Οι Ψαλμοί του Δαυίδ

https://play.google.com/store/apps/details?id=gr.hatzigeorgiu.psalms
______________________________________________________________________
5. Θεία Λειτουργία, Μικρός και Μεγάλος Παρακλητικός Κανόνας, Μικρό και Μεγάλο Απόδειπνο και πολλά ακόμη

https://play.google.com/store/apps/details?id=gr.hatzigeorgiu.liturgies
______________________________________________________________________

6. Παρακλήσεις Αγίων

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.max2idea.android.paraklisis
______________________________________________________________________
7. Τηλεοπτικός Σταθμός 4Ε ( Απαιτεί συνεχή σύνδεση WiFi )!

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.pinapps.tv4e
______________________________________________________________________
8. Ραδιοφωνικός Σταθμός Άγια Μετέωρα  ( Απαιτεί συνεχή σύνδεση WiFi )!

https://play.google.com/store/apps/details?id=org.chronakis.holymeteora
______________________________________________________________________
9. Ραδιοφωνικός Σταθμός Λυδία  ( Απαιτεί συνεχή σύνδεση WiFi )!

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.pinapps.lydiafm
______________________________________________________________________
10. Γέροντας Παΐσιος, 3 e-books 

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.thedailycompany.paisios
_______________________________________________________________________

Σημειώσεις:
Ανοίξτε τους συνδέσμους από τον προεγκατεστημένο Internet Browser / Περιηγητή του κινητού τηλεφώνου, ώστε να σας μεταφέρει αυτόματα στο Play Store.

Προσοχή. Στο διαδίκτυο υπάρχουν πολλές εφαρμογές, οι οποίες είναι από Προτεστάντες, Καθολικούς κτλ.
Οι 10 παραπάνω εφαρμογές είναι όλες ελεγμένες και έγκυρες για την Ορθοδοξότητα τους.

Ιερός Ναός Αγίας Κυριακής Καστοριάς

Τετάρτη 16 Απριλίου 2014

Να μην σας ξεγελάνε οι άνθρωποι

Να μην σας ξεγελάνε οι άνθρωποι, αυτοί που φαίνονται ως μαθητές του Χριστού.

Να μην κατακρίνετε, αυτούς που νομίζετε αμαρτωλούς.

Ο Ιούδας ήταν μαθητής του Χριστού και θεωρητικά για τα μάτια του κόσμου, Αγιος. Όπως είδαμε όμως ήταν φιλάργυρος και κατόπιν πρόδωσε τον Κύριο του. Αυτοί οι Ιούδες υπάρχουν και σήμερα.

Η πόρνη θεωρούνταν και όντως ήταν πολύ αμαρτωλή. Ωστόσο μετανόησε και σώθηκε και έγινε Αγία.

Άγνωσται αι βουλαί του Κυρίου.

Μεγάλη υπόθεση η μετάνοια και μεγαλύτερο το μυστήριο της εξομολόγησης.

Ας γίνει η μετάνοια της πόρνης παράδειγμα προς μίμηση για όλους μας.

Γιώργος Ιωσηφίδης

Δευτέρα 14 Απριλίου 2014

Καλή και ευλογημένη Μεγάλη Εβδομάδα

Ας προσπαθήσουμε να βιώσουμε όλοι τα Άγια Πάθη του Κυρίου μας , να γίνουμε συμμέτοχοι.

Δεν θα τα βιώσουμε
στα καταστήματα ρούχων, 
ούτε στο Σούπερ Μάρκετ,
ούτε στο νυφοπάζαρο,
ούτε στις ταινίες που προβάλλονται κάθε Πάσχα,
ούτε στον Πασχαλινό οβελία.

Θα τα βιώσουμε μόνο μέσα στην εκκλησία,  πουθενά αλλού. Τα πάθη του Χριστού και η Ανάσταση είναι για την εκκλησία, όχι για τα μαγαζιά.

Εύχομαι φέτος να το καταλάβουν περισσότεροι.

Γιώργος Ιωσηφίδης

Τρίτη 25 Μαρτίου 2014

Τραγική ειρωνία


Καποτε οι παππούδες μας (επειδή δεν άντεχαν άλλο την σκλαβιά), πολέμησαν με τους Τούρκους και εχυσαν αίμα,  για να είσαι σήμερα εσύ ελεύθερος να βλέπεις Τούρκικα στην τηλεόραση.

Δεν είναι ότι είδες μια φορά Τούρκικο, είναι ότι το εκανες τρόπο ζωής. 
Είναι αυτό για το οποιο καποτε, κάποιοι, πολέμησαν και αυτοι οι καποιοι είναι οι συγγενεις σου.

Όταν βλέπεις το Τούρκικο να θυμάσαι την γιαγιά σου και τον παππού σου και να σκέφτεσαι και το παιδί σου, γιατί όσο πάει ξεχναμε την ιστορία μας και τις παραδόσεις μας. 

Και φταις κι εσύ σ αυτό.

Γιώργος Ιωσηφίδης

Τρίτη 4 Μαρτίου 2014

Οργή – Ψυχική αδυναμία και σύγκρουση με τον ίδιο σου τον εαυτό



Πάλι νευρίασες, πάλι θύμωσες με τους γύρω σου. Αρχίζεις και βρίζεις, θες να πάρεις και να σπάσεις κάτι, δεν αντέχεις άλλο. Σου έχουν σπάσει τα νεύρα, λίγο ο σύζυγος ή η σύζυγος σου, λίγο τα παιδιά που δεν σε ακούνε, λίγο η δουλειά, λίγο τα πεθερικά. Όλα από λίγο, σε έχουν κάνει κουρέλι. Τι να είναι αυτό που φταίει κάθε φορά και βγαίνεις από τα ρούχα σου; Το έχεις σκεφθεί καθόλου;
Προφανώς όχι, γιατί με τα νεύρα που έχεις δεν σκέφτεσαι τίποτα. Δεν σκέφτεσαι αν αυτά που λες πληγώνουν τον άλλον, αν τον κάνουν να νιώθει άσχημα, αν λες βαριές κουβέντες.  Πρέπει να μάθεις να ελέγχεις τα νεύρα σου και βασικά να μάθεις να αυτοελέγχεσαι γενικά.

Αυτό λέει που ισχύει πραγματικά ( πέραν του ότι τα νεύρα είναι κληρονομικά αλλά και στον χαρακτήρα του κάθε ανθρώπου), είναι ότι τα άτομα αυτά είναι φιλήδονα και εξάπτονται επειδή κάποιοι άλλοι φροντίζουν να διακοπεί αυτή η ηδονή τους. Τι εννοώ.
Εσένα ας πούμε σου αρέσει να βλέπεις τους άλλους ακριβώς έτσι, με τον τρόπο που τους έχεις ορίσει εσύ στο μυαλό σου. Περιμένεις από τους άλλους, να σε σέβονται και να σου μιλάνε με έναν συγκεκριμένο τρόπο, θεωρείς ότι έχεις δίκιο εσύ και ότι με τον τρόπο τους σου τρώνε το δίκιο. Δηλαδή έχεις πλάσει έναν κόσμο με τα δικά σου μέτρα, με τους δικούς σου κανόνες και εάν κάποιος σου το αλλάξει αυτό, του επιτίθεσαι και γίνεσαι έξω φρενών μαζί του. Δεν σου αρέσει που αλλάζει τον τέλειο κόσμο σου και ορμάς να τον διακόψεις από αυτήν την καταστροφή.
 Αυτή είναι η ουσία και ο κύριος λόγος των νεύρων σου. Δεν αντέχεις να στο κάνουν αυτό. Σε εξοργίζει.
Γιατί μαλώνεις με την γυναίκα σου; Που πήγε ο έρωτας των πρώτων χρόνων; Γιατί της φέρεσαι τώρα με αυτόν τον τρόπο. Μήπως γιατί τελικά αγάπησες πιο πολύ τον εαυτό σου στην πορεία;                      
Όχι τι συζητάμε τώρα. Την αγαπάς πολύ. Ωστόσο σου την δίνει καμία φορά. Όταν δηλαδή περνάει τον φράχτη, αυτόν που εσύ έχτισες φυσικά.  Κι αρχίζεις τις συγκρούσεις και τους καβγάδες. Λες και θα βγει κάτι. Καλύτερα σταμάτα και μονολόγησε τη ευχή. Και ξέρεις γιατί δεν διορθώνεσαι; Γιατί δεν θέλεις να αλλάξεις. Γιατί θεωρείς ότι εσύ δεν φταις. Το ίδιο θεωρεί κι αυτή. Ο εγωισμός σου δεν σου αφήνει περιθώρια να δεις τον εαυτό σου, όπως πραγματικά είναι.
Και δεν φτάνουν όλα αυτά. Αρχίζεις και ρωτάς μετά τα παιδιά σου για το ποιος έχει δίκιο. Ενοχλείς και τους φίλους σου. Και τώρα μπαίνουμε σε ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο. Αυτό της αυτοδικαίωσης. Θες να δικαιωθείς από τον κόσμο. Ποιος σου είπε όμως ότι ο κόσμος έχει δικαίωμα να κρίνει. Ένας μόνον είναι επιφορτισμένος με αυτήν την εργασία. Ο Θεός. Όπου αλλού κι αν ψάξεις δίκιο, είναι ψέμα. Δεν ισχύει. Είσαι γελασμένος αν νομίζεις ότι θα δικαιωθείς.
Και όταν σου λέει η κόρη σου η ο υιός σου ότι έχεις άδικο μαλώνεις και με τα παιδιά σου. Ο λόγος που μαλώνεις με τα παιδιά σου , αν μαλώνεις, είναι ότι μάλλον μοιάζουν σε σένα. Απλά δεν το καταλαβαίνεις. Πολλές φορές σου θυμίζουν τον εαυτό σου και γίνεσαι έξαλλος. Και γιατί γίνεσαι έξαλλος; Γιατί δεν τα έχεις βρει με τον εαυτό σου. Μαλώνεις με το παιδί επειδή βγαίνει και ξενυχτάει. Και πίνει λίγο παραπάνω. Για το καλό του το κάνεις και πρέπει να το συμβουλεύεις.
Ξεχνάς όμως τι έκανες εσύ στην ηλικία του.  Θες να διορθωθεί η οικογένεια σου. Σταμάτα τους καβγάδες και προσευχήσου.  Στο κάτω κάτω, αν δεν πάθει πως θα μάθει. Έτσι είναι η ζωή. Μεγαλώνοντας μας δίνει πολλά χαστούκια μέχρι να πατήσουμε στα πόδια μας. Αν αγαπάς τα παιδιά σου, μην τα κλείνεις μέσα Σάββατο βράδυ, άστα να βγούνε. Εννοείται με μέτρο. Θα το σεβαστούνε αν τους το ζητήσεις. Το να τα κλείνεις μέσα δεν είναι αγάπη, είναι δική σου ανασφάλεια και έλλειψη εμπιστοσύνης. Πίστεψε με το καταλαβαίνουν. Είναι πολύ έξυπνα τα σημερινά παιδιά. Σιγά σιγά θα τα διορθώσεις. Αλλά με μέτρο, διάκριση και διακριτικότητα στις ζωές τους.

Επίσης θα πρέπει να παραδεχθείς την αδυναμία σου.  Το ότι σε νευριάζουν οι άλλοι δεν είναι δικό τους πρόβλημα αλλά δικό σου. Αυτοί απλά, ίσως με Θεϊκή παρέμβαση, φροντίζουν να σου υπενθυμίζουν την αδυναμία σου, στον έλεγχο του εαυτού σου.

Θα έπρεπε να τους ευχαριστείς για το καλό που σου κάνουν. Όποτε θυμώνεις, σου λέει κάθε φορά ο εαυτός σου, σου υπενθυμίζει, πως ίσως ήρθε η ώρα να μην φωνάξεις  άλλο και να αλλάξεις .
Το ότι είναι αδύναμα τα νευρικά σου κύτταρα, είναι δικό σου πρόβλημα. Μπορείς να οργισθείς για τα πάθη σου, για τις αμαρτίες που κάνεις καθημερινά. Στην συμπεριφορά όμως  και στον χαρακτήρα των άλλων, δεν σου επιτρέπεται να βγάζεις νεύρα.
Δεν μπορείς με τις φωνές, ούτε να διορθώσεις ούτε να κάνεις τους άλλους καλύτερους. Αν θες να τους διορθώσεις, την ώρα που θα φώναζες, κάνε προσευχή γι αυτούς.  Αλλά αυτό δεν το προτιμάς γιατί θέλει κόπο και υπομονή, κάτι που δεν διαθέτεις.

Κάθε φορά που εξάπτεσαι, δεν το καταλαβαίνεις όμως τα βάζεις με τον ίδιο σου τον εαυτό. Τις φωνητικές σου χορδές κουράζεις, την ψυχική σου υγεία ταράζεις και το σημαντικότερο είναι πως όση Πνευματική προσπάθεια κι αν καταβάλεις, πάει χαμένη. Για να το πούμε διαφορετικά, τον χάνεις τον μισθό σου εξαιτίας των νεύρων σου. Και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι αυτό. Μάλλον δεν θες.

Το άλλο πρόβλημα είναι ότι σκέφτεσαι πολύ. Μάλωσες με τον γείτονα και όλη την ημέρα στην δουλειά σκέφτεσαι και φαντάζεσαι διάφορα πράγματα. Οργιάζει η φαντασία για το τι θα μπορούσες να του πεις, πώς να του το πεις κτλ.
Θύμωσες που η κόρη σου γύρισε πίσω στις τρείς, Είχατε συμφωνήσει στις δώδεκα. Όλη την ημέρα μέχρι να ξυπνήσει ετοιμάζεσαι και μονολογείς αυτά που θα της ψάλεις. Και μόλις συναντάς τον γείτονα, μόλις ξυπνήσει η κόρη σου, είσαι ήδη πυρ και μανία. Πριν καν πουν το οτιδήποτε εσύ έχεις δαιμονιστεί. Την κατάληξη την φανταζόμαστε όλοι.  Έχει γίνει χαμός ενώ θα μπορούσες να τον έχεις αποφύγει. Είχες ήδη οργισθεί πριν καν τους συναντήσεις. Τουλάχιστον να μην σκέφτεσαι τόσο πολύ. Είναι μια αρχή κι αυτό. Προσπάθησε να ξεχαστείς.

Οι νευρικοί είναι μια δύσκολοι κατηγορία ανθρώπων. Συνήθως είναι καλοί άνθρωποι παρά τα νεύρα τους, αλλά αυτό δεν φτάνει.  Δεν θέλουν το κακό των τριγύρω τους, απλά είναι δέσμιοι του πάθους τους.

Εξομολογήσου, Προσευχήσου πολύ, πάρα πολύ. Προσπάθησε να ξεχαστείς. Κάνε χειρωνακτικές κουραστικές δουλειές μπας και εκτονωθείς. Δεν έχω κάτι άλλο να σου προτείνω, Μπορείς να σωθείς, Αρκεί να το θες!

Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 2014

Για τον σύγχρονο Φαρισαϊσμό και τους ανθρώπους του θεαθήναι


Ο άνθρωπος του θεαθήναι, είναι ο άνθρωπος ο οποίος ότι κάνει, το κάνει μόνο και μόνο για τον βλέπουν οι άλλοι και να τον θαυμάζουν.  Για να θαυμάζουν πόσο καλός οικογενειάρχης είναι, πόσο καλός στην δουλειά του, πόσο τυπικός σε όλα και τυχαίνει αυτός ο άνθρωπος να είναι κάθε Κυριακή στην εκκλησία και πάντα από τους πρώτους. Μην πας μακριά. Και μην προσπαθείς να βρεις ποιοι γνωστοί σου  είναι έτσι.  Εσύ είσαι αυτός ο άνθρωπος που περιγράφεται πιο πάνω. Όπως επίσης κι εγώ.
Έκανες την νηστεία σου, πας και στην Εκκλησία κάθε Κυριακή, εξομολογήθηκες κιόλας. Μπράβο! Όλα καλά τα κάνεις.
Ξέρεις τι με στεναχωρεί όμως; Ότι μόλις ανοίγει αυτή η πόρτα της Εκκλησιάς, λες και είσαι ρομπότ, με μηχανική κίνηση ( ίσως από συνήθεια), αμέσως γυρίζεις και κοιτάς ποιος μπήκε. Και όχι μόνο αυτό. Κοιτάζεις και την ώρα που μπήκε. Και όχι μόνο αυτό. Κοιτάς και πως είναι ντυμένος. Γιατί δεν φοράει φούστα αυτή ; Καλά κι αυτός με φόρμες ήρθε στην Εκκλησία ; Αυτά μονολογείς.
Μετά φυσικά από αυτά, θα συνομιλήσεις και με την διπλανή σου. Πρέπει να σχολιάσεις δεν αντέχεις. Πρέπει να σε αναγνωρίσουν, να πεις να εδώ είμαι κι εγώ. Κάνω κάτι, μιλάω. Ασχοληθείτε μαζί μου.
Μεγάλο πρόβλημα αυτό. Να θες δηλαδή να ασχολούνται οι άλλοι μαζί σου. Να κάνεις κι εσύ εντύπωση κατά κάποιο τρόπο. Έστω και μικρή. Δεν ταιριάζει αυτό με το ταπεινό φρόνημα που προτείνει η Εκκλησία.
Διαβάζουμε πολλές φορές για τους Φαρισαίους εκείνης της εποχής και αηδιάζουμε, δήθεν. Λες και εσύ ή εγώ, διαφέρουμε από εκείνους. Εμείς είμαστε οι σύγχρονοι Φαρισαίοι.  Οι δήθεν θρησκευόμενοι. Οι δήθεν κοντά στην εκκλησία.
Αυτοί που τα ξέρουν όλα.
Αυτοί που αν τους ρωτήσεις τι είπε το Ευαγγέλιο σήμερα, απλά δεν θα έχουν ιδέα.  Αλλά και να έχουν μία ιδέα δεν το έχουν εφαρμόσει ποτέ στην ζωή τους.
Αυτοί που διακονούν και εργάζονται στις Μεγάλες Μητροπόλεις και που τους βλέπεις στον δρόμο να περπατάνε με τις μύτες πιο πάνω από το κεφάλι. 
Αυτοί που ψέλνουν χρόνια και μετά από τόσα χρόνια ξέρουν το ψαλτήρι απ’ έξω και όλους τους ήχους. Αλλά δεν το ξέρουν καθόλου από μέσα. Είναι πολύ έξω από την ψυχή τους αυτό το απέξω.  Δεν έδωσαν ποτέ σημασία στην έννοια και στο ‘’τι θέλει να πει και να μεταδώσει ο ποιητής’’.  Ξέρεις γιατί; Γιατί από την αρχή ψέλνουν για να κάνουν εντύπωση. Για το θεαθήναι,  αυτός είμαι, θαυμάστε με.  Το αστείο εδώ είναι ότι κάποιοι έχουν και μια ψευτοευλάβεια. Αυτοί είναι οι εντελώς γελοίοι της υπόθεσης, γιατί όσο κι αν θέλουν να δείξουν ευλαβείς και Χριστιανοί, θα δώσει ο Θεός μια αφορμή και θα αποκαλυφθούν, θα γίνουν ρεζίλι. Το καλό είναι ότι ο Κύριος τους αφήνει να συνεχίζουν αυτό το θέατρο, μπας και συνετιστούν. Αλλά δύσκολα.  
Αυτοί όλοι οι δήθεν άνθρωποι της Εκκλησίας είναι οι χειρότεροι από όλους. Πάντα υπήρχαν μέσα στους ναούς και συνεχίζουν να υπάρχουν ακόμα και σήμερα. Αυτοί που κατακρίνονται, γιατί πήγαν αργά στην εκκλησία ή γιατί φοράνε παντελόνι κι όχι φούστα, ή γιατί κάνουν άσωτο βίο, είναι πιο κοντά στον Χριστό. Όσο κι αν σας φαίνεται παράξενο. ( Θυμηθείτε τον αμαρτωλό τελώνη και τον Θρησκευόμενο Φαρισαίο). Οι άλλοι είναι πολύ μακριά απλά δεν το καταλαβαίνουν. Μάλλον δεν θέλουν να το καταλάβουν γιατί δεν τους συμφέρει. Πολύ άσχημο πράγμα, σε όλη σου την ζωή να ασχολείσαι με την ζωή των άλλων. Ξέρεις πολύ καλά τα σφάλματα και τις αδυναμίες τους. Δεν γνωρίζεις όμως καθόλου τον εαυτό σου. Κάθισε μια μέρα και ασχολήσου αποκλειστικά μαζί σου. Μην το σκέφτεσαι εγωιστικά, καμία σχέση. Κατάκρινε εσένα. Δεν μπορεί να είσαι σε όλα σωστός. Κάπου θα στερείς κι εσύ!
Αλλά εδώ που τα λέμε, σιγά να μην κοιτάξεις τα χάλια σου. Πονάνε αυτά. Καλύτερα να ασχολείσαι με τα χάλια των άλλων. Είναι πιο ενδιαφέροντα πώς να το κάνουμε. Πρέπει να έχεις κάτι να συζητάς με την φίλη σου όταν πας στο σπίτι της.  Τι θα λέτε δύο ώρες; Αλλά κι εσύ μέσα στο καφενείο κύριε μου, τα ίδια κάνεις.
Άσε τους άλλους να ζήσουν την ζωή τους και εσύ κοίταξε την δική σου. Καλύτερα τελώνης παρά Φαρισαίος. Καλύτερα άσωτος υιός παρά καθώς πρέπει για τα μάτια του κόσμου. Γέμισε ο τόπος από καθώς πρέπει κυρίους και κυρίες. Από ψεύτες και από υποκριτές. Χάθηκε η γνησιότητα και η αλήθεια μεταξύ των ανθρώπων. Χάθηκε η αλήθεια ακόμα και προς τον ίδιο μας τον εαυτό. Καταφέρνουμε και κοροϊδεύουμε τους πάντες. Ακόμα και στον Πνευματικό καμιά φορά κάπως τα μασάμε. Μην πέσουμε και τόσο πολύ στα μάτια του.
Ότι όμως κι αν κάνεις, Έναν δεν τον ξεγελάς.  Ε, εκεί  θα τα βρεις σκούρα. Εκεί δεν σε κρύβει κανένας, δεν πιάνουν τα τεχνάσματα σου. Εκεί είναι που θα αποκαλυφθεί όλη σου η δειλία και όλη σου η υποκρισία και όλος ο Φαρισαϊσμός σου. Είναι στο χέρι σου φυσικά πάντα με την βοήθεια του Θεού. Κάνε από σήμερα μια αρχή και σιγά σιγά παρακάλα να διορθωθείς.
Θέληση, προσευχή και υπομονή.  Με αυτές τις τρείς αρετές θα πας μπροστά. Θα σε δυσκολέψουν στην αρχή, είναι λογικό. Μια ζωή συνήθισες να ζεις μέσα στην υποκρισία.  Δεν μπορείς να αλλάξεις σε μια ώρα όλην σου την κοσμοθεωρία. Ωστόσο σε βλέπω διστακτικό. Στην αρχή έχεις έναν μικρό ενθουσιασμό. Κάτι κάνεις. Από την επόμενη μέρα όμως αρχίζεις και ξανακυλάς. Με εσένα που είσαι ακόμα μικρός στην ηλικία, κάτι γίνεται, ίσως προλαβαίνεις να διορθωθείς. Φυσικά να το θέλεις πρώτα. Με εσένα που έζησες τα χρονάκια σου, κομματάκι δύσκολο. Θα μου πεις με πίστη και θέληση όλα γίνονται και ‘’τα αδύνατα παρά τοις ανθρώποις, δυνατά παρά τω Θεώ’’. Ωστόσο όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος τόσο πιο δύσκολα αλλάζει χαρακτήρα, τόσο πιο δύσκολα κάνει υποχωρήσεις.
Αν πηγαίνεις στην εκκλησία μόνο και μόνο για να δείξεις ή επειδή δεν έχεις κάτι καλύτερο να κάνεις και πρέπει κάπως να γεμίσεις την ώρα σου, λυπάμαι που θα σε στεναχωρήσω αλλά αυτό που κερδίζεις είναι το 5% από αυτό που θα μπορούσες αν πήγαινες στην εκκλησία συνειδητά και με αίσθηση αμαρτολότητας.
Αν νομίζεις ότι είσαι κάποιος, ότι έχεις μια θέση καλή και αυτό σε κάνει να φουσκώνεις από περηφάνια, αν νομίζεις ότι είσαι καλύτερος από τους άλλους, αν προσπαθείς να τραβάς την προσοχή, αν θες να κάνεις εντύπωση, λυπάμαι αλλά μάταια κοπιάζεις.
Είσαι συνδυασμός ενός τελώνη , χωρίς όμως να νοιώθεις αμαρτωλός όπως ένοιωθε εκείνος και ενός Φαρισαίου με όλη τη σημασία της λέξεως.

Εν κατακλείδι  ας θυμηθούμε το ΄΄Κάθείλε δυνάστας από θρόνων και ύψωσε ταπεινούς ΄΄. Μπορείς να σωθείς, Αρκεί να το θες!


Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου 2014

Eξομολόγηση: Ηθική ή ψυχική ανάγκη ?


Έχει μέρες που σκέπτεσαι να πας να εξομολογηθείς. Ωστόσο το ερώτημα είναι, γιατί το κάνεις; Γιατί, το έχεις ανάγκη ; Μήπως κάτι δεν πάει καλά με την συνείδηση σου; Και τι θα πεις πάλι τα ίδια και τα ίδια;
Σκέψου λίγο πριν προχωρήσεις στην ανάγνωση των παρακάτω.  Εξομολογείσαι γιατί αυτά που κάνεις είναι ανήθικα; Δεν στέκουν στην συνείδηση σου ;Μήπως υπάρχει κάποιος άλλος λόγος ; Σκέψου.

Ο Λόγος που θα πρέπει να εξομολογούμαστε, είναι η διάσπαση της σχέσης μας με τον Χριστό. Εσύ μπορείς να μάλωσες με τον άνδρα σου και να του είπες μια κουβέντα παραπάνω.
Δεν έκανες κακό στον άνδρα σου μην αγχώνεσαι. Ίσα ίσα τον ευεργέτησες. Στον εαυτό σου κάνεις κακό. Εσύ προσβάλεις την σχέση σου με τον Χριστό.

Καλώς η κακώς, αυτόν ή αυτήν διάλεξες για σύζυγο.  Γιατί γκρινιάζεις τώρα; Τώρα θα πας να εξομολογηθείς και να πεις ότι φταίει ο άλλος, εκείνος ξεκίνησε την φασαρία.

Ας πάρουμε το σενάριο ότι κατηγόρησες κάποιον. Τον κατέκρινες για τα σφάλματα του. Θα πας να εξομολογηθείς, γιατί;  Επειδή τον κατέκρινες και στεναχωρήθηκες γι αυτό. Ελπίζω να μετάνιωσες.  Να καταλάβεις όμως ότι,  το ότι κατέκρινες πάει πιο μακριά. Πήρες την θέση του Χριστού και έγινες κριτής. Το ακόμη χειρότερο ; Αν είπες ψέματα είσαι και συκοφάντης. Πάλι χάλασες την μεταξύ σας σχέση.
Αυτός είναι ο σκοπός και το κέντρο της  εξομολόγησης. Ψάξε και βρες που γκρεμίζεις κάθε φορά την σχέση σου με τον Δημιουργό σου.
Δεν είναι ‘’ηθική’’ μόνο η εξομολόγηση, ούτε απαγγελία αμαρτιών, ούτε ηθική απαρίθμηση. Δεν είναι αστυνομικός ο Ιερέας, να του πεις έκλεψα, έβρισα, χτύπησα κάποιον. Με αυτόν τον τρόπο εξομολογείσαι στον αστυνομικό για θέματα που δεν τα θεωρεί αποδεκτά το κοινωνικό σύνολο και ο νόμος του κράτους. Στον Πνευματικό λες, έκλεψα και αισθάνεσαι μέσα σου ότι έκλεψες από το ταμείο του Χριστού.  Λες χτύπησα κάποιον και αισθάνεσαι ότι χτύπησες τον ίδιο τον Χριστό.  Είναι η αναγνώριση ότι ‘’αυτές τις φορές’’ στεναχώρησα τον Κύριο.  Ξέφυγα από το θέλημα Του. Ας προσπαθούμε να μην εξομολογούμαστε με βάση το τι είναι αποδεκτό από την κοινωνία και το τι δεν είναι. 
Στο μυαλό μας πάντα να είναι η σχέση ανθρώπου – Δημιουργού. Ότι μας χωρίζει από Αυτόν, αυτό είναι αμαρτία. Αυτό να εξομολογούμαστε. Φυσικά θα πούμε γενικώς τα προβλήματα μας για να χαλαρώσουμε και να ηρεμήσει η ψυχή μας. Θα πούμε τα παράπονα μας. Θα πούμε ότι τις πιο πολλές φορές φταίνε οι άλλοι για την συμπεριφορά μας. Έτσι δεν είναι ; Εμείς δεν φταίμε. Δηλαδή εντάξει φταίμε κι εμείς , αλλά τις πιο πολλές φορές, άλλοι μας σκανδαλίζουν. Μας πειράζει και ο έξω από εδώ, ε; Δεν θέλει και πολύ.

Ήταν κάποτε σε ένα μοναστήρι ένας υποτακτικός, ο οποίος πάντα δικαιολογούσε τον εαυτό του και γενικώς δικαιολογούσε τα παραπτώματα του. Παραπονιόταν πολύ. Να φταίει ο διάβολος, γκρίνιαζε. Όλο αναποδιές μου φέρνει. Πολύ με πολεμάει. Ένα βράδυ,  ( ήτανε νηστεία ), παίρνει ο υποτακτικός κρυφά ένα αυγό και ένα κουτάλι και πάει στο κελί του. Σκεφτόταν λοιπόν πως θα το έτρωγε, μιας και ήταν ωμό. Παίρνει λοιπόν το κουτάλι, βάζει πάνω το αυγό, ανάβει ένα κερί και σιγά σιγά το ζέσταινε από κάτω. Ε, κάποια στιγμή ψιλοζεστάθηκε, σπάει το τσόφλι ο υποτακτικός και το τρώει. Πηγαίνει στον Γέροντα την επόμενη μέρα και του λέει.                                      
-Να Γέροντα, χθες αμάρτησα. Έφαγα ένα αυγό.                                                                                         -Καλά πως κι έτσι, τι έγινε του απαντάει.                                                   
 -Ε να δεν ήθελε πολύ, με πολεμάει κι ο διάβολος. Και εκεί που μιλάνε, εμφανίζεται ο ίδιος ο έξω από εδώ και λέει στον Γέροντα. Ειλικρινά, μόνος του σκέφτηκε, εγώ δεν έκανα τίποτα. Tέτοιο πράγμα ούτε κι εγώ θα μπορούσα να σκεφτώ.

Καταλαβαίνουμε λοιπόν από αυτήν την ιστοριούλα, ότι τις πιο πολλές από αυτές τις δικαιολογίες τις δημιουργούμε μόνοι μας. Όχι ότι δεν βάζει και ο πονηρός το χεράκι του. Αλλά κι εμείς είμαστε καμιά φορά πιο πονηροί και από τον πονηρό. 
Τρείς είναι οι εχθροί μας. Ο κόσμος, ο οποίος μας αποσπά και μας εμποδίζει με τις καθημερινές μέριμνες και την φασαρία σε αυτήν μας την προσπάθεια. Δεύτερος εχθρός είναι ο εαυτός μας, η φύση μας . Η φύση του ανθρώπου είχε πάντα ροπή προς την αμαρτία. Και τρίτος είναι ο διάβολος ο οποίος παλεύει συνεχώς να μας εξοντώσει.

Το μεγαλύτερο όπλο μας εναντίον όλων αυτών είναι το Μυστήριο της εξομολόγησης. Να προσερχόμαστε λοιπόν στην εξομολόγηση με κεντρικό άξονα της ζωής μας τον Χριστό και όχι τον κοινωνικό περίγυρο και το τι είναι αποδεκτό από την πολιτεία.       
Εξομολογούμε γιατί δεν τηρώ αυτά που ορίζει η Εκκλησία και ο Χριστός και όχι γι αυτά που δεν ορίζουν τα μέτρα και τα σταθμά του κοινωνικού συνόλου.

Εξομολογούμε γιατί έχω το θάρρος να τα βάλω με τον ίδιο μου τον εαυτό και να του πω ότι εδώ είσαι λάθος.

Εξομολογούμε γιατί δεν νοιώθω μέσα μου τον Χριστό και όταν με κοιτάω στον καθρέπτη διαφέρω από τον Αυτόν. Δεν του μοιάζω αν και προσπαθώ να γίνω μιμητής του.

Πήγαινε εξομολογήσου και άσε την ευσπλαχνία του Κυρίου να σε παρασύρει. Γέμισε λένε οι Πατέρες ο Παράδεισος , από μετανιωμένους αμαρτωλούς και αντίστροφα γέμισε η κόλαση από φαντασμένους ρασοφόρους.
Πάλεψε και θα τον βρεις τον εαυτό  σου. Ότι αμαρτία και να έκανες πήγαινε και θα λυτρωθείς. Και στο κάτω κάτω νομίζεις ότι είσαι  τόσο μεγάλος ώστε να έχεις κάνει τις μεγαλύτερες αμαρτίες του κόσμου; Αν ναι, είσαι γελασμένος! 
Η Οσία Μαρία η Αιγύπτια ήταν πόρνη κι όμως αγίασε όπως και πολλοί ακόμα Άγιοι. Όλα στα συγχωρεί ο Θεός αρκεί να το θες.
Προετοίμασε καλά πρώτα τον εαυτό σου ή διαφορετικά εξέτασε καλά ποιες είναι οι πληγές σου και μετά πήγαινε στον Πνευματικό να στις γιατρέψει. Πάντα έχει τα κατάλληλα Πνευματικά φάρμακα που πάντα βοηθούν και ξελαφρώνουν!
Μεγάλο το δώρο της εξομολογήσεως και θα πρέπει να το παίρνουμε με ταπείνωση και ευχαρίστηση. Είναι δέσμευση του Κυρίου. Όλα λέει στα συγχωρώ εκτός από το να μην εξομολογείσαι. Τα υποχρεωτικά μυστήρια της Εκκλησίας είναι τέσσερα. Το βάπτισμα μαζί και το χρίσμα. Η εξομολόγηση και η Θεία Κοινωνία. Για το βάπτισμα και το χρίσμα δεν δυσκολεύτηκες και ιδιαίτερα. Ήρθαν έτοιμα και χωρίς κόπο όταν ήσουν μικρός. Ευχέλαιο κάνεις σπίτι σου, δεν σε δυσκολεύει ούτε αυτό.   Για τον γάμο επίσης, ε πως ανύπαντρος θα μείνεις; Στην εξομολόγηση όμως κολλάς. Εκεί θα αποκαλυφθείς και αυτό δεν σε συμφέρει ε; Μάλλον όχι. Ωστόσο εάν προσπαθείς για την ψυχή σου και θες να σωθείς πρέπει να εξομολογηθείς.  Και πρέπει γιατί εκεί θα ταπεινωθείς. Ο Χριστός υψώνει τους ταπεινούς.

Κάθισε και σκέψου, Δες αν υπάρχει μέσα σου μετάνοια και συντριβή. Γιατί χωρίς μετάνοια, δεν κάνουμε τίποτα. Πήγαινε εξομολογήσου για να καθαρίσει η ψυχή σου. Μετάλαβε την Κυριακή και…. Σώθηκες!


Γιώργος Ιωσηφίδης

Τετάρτη 22 Ιανουαρίου 2014

"Μετανοείτε, ήγγικεν γαρ η βασιλεία των ουρανών".

6 οι θάνατοι μέσα σε Ενάμισο μήνα με τον σημερινό. Ο Θεός να τους συγχωρέσει όλους.

Πολλές αφορμές για να δούμε πόσο κοντά είναι ο Θάνατος και να αναλογιστούμε τα λόγια του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου "Μετανοείτε, ήγγικεν γαρ η βασιλεία των ουρανών".
Για άλλους ήρθε ήδη η βασιλεία των ουρανών, για κάποιους άλλους ίσως αργήσει.
Ας φροντίσουμε να σώσουμε τις ψυχές μας με κάθε τρόπο. Στο χέρι μας είναι.

Γιώργος Ιωσηφίδης